نسترن رها

الان بیشتر از یک ماهه این رباعی تو سرم می چرخه:

کفر چو منی گزاف و آسان نبود

محکم تر از ایمان من ایمان نبود

در شهر چو من یکی و آن هم کافر

پس در همه شهر یک مسلمان نبود

مخصوصن از فونت درشت استفاده کردم... که حتی اگه کور شدن ببینن. - که قطعن کور شدن و نه فقط کور شدن که کر هم شدن و خداوند می گه آنان را چنان کوران و کران ، گنگ در وادی بیراهه رها می کنیم.-

پ.ن:رباعی منسوب به ابن سینا است.
پ.ن دوم: تو قیلما دیدین می گن هر کسی یه قیمتی داره... بعضیا خیلی ارزون تر از اون هستن که نشون می دن.

نسترن رها ...

به زمین وابسته ایم !

اگر اوضاع خوب بود... من نباید هر لحظه از خدا طلب مرگ می کردم .....
فشار روی من خیلی زیاده ... یه جوری که به من می گه یا باید همه ی کارا رو بکنی که هیچ وقت از بچگی که یادم هست ....تموم نشد .... یا باید از غصه نتوانستن بمیری.
راه دیگری اصلن وجود نداره .
.... من خیلی خیلی خیلی خسته ام .
اگه خسته نبودم دائم دعا نمی کردم که بمیرم!

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم آبان ۱۳۹۶ساعت 13:41&nbsp توسط نسترن رها |

نسترن رها ...